Finalist #5: Jeugdkoor Waelrant

door op 15 februari 2011 -

Lola Wuyts, koorlid sinds 2004: “Ik zing in jeugdkoor Waelrant, ‘t plezantste koor van ’t land. Dat rijmt niet alleen, dat is ook gewoon zo. Tenminste, dat vind ik. Immers, lid zijn van jeugdkoor Waelrant betekent niet enkel de deelname aan de wekelijkse zangstonde: er worden eveneens geregeld koorfeestjes, singstar- en gezelschapsspelavondjes georganiseerd. Bovendien gaan we niet alleen op koorkamp, maar ook simpelweg op café! Over de caféavondjes ga ik echter niet uitweiden. Te persoonlijk, als u begrijpt wat ik bedoel. Nee, ik ga het even hebben over de aanloop naar de halve finale voor Koor van het Jaar. We zijn immers niet alleen ’t plezantste koor, maar ook een erg gemotiveerd koor dat zijn uiterste best wil doen om publiek en jury te bekoren in Flagey!”

“Nadat we ons toegangsticket voor de halve finale op zak hadden – met het nodige geschreeuw en gejuich, zo hoort dat nu eenmaal – kon de voorbereiding niet snel genoeg van start gaan. Er werd tussen pot en pint, of beter gezegd bicky en friet een waar Voorbereidingsplan beraamd. Dit zou bestaan uit enkele extra repetities en een koorweekend. Op de repetities vlogen de nieuwe partituren ons om de oren en zong onze dirigent lof over de betreffende componisten. We werden overspoeld door noten en melodietjes, dewelke zich zo snel mogelijk in ons lange termijngeheugen hoorden te nestelen. Bij sommigen gaan zo’n dingen wat sneller dan bij anderen, dat weten we allemaal. Gelukkig waren, dankzij ieders enthousiasme en doorzettingsvermogen, de werken tegen het koorweekend min of meer in ieders geheugen gegrift. Daar kon het échte werk beginnen: muzikale afwerking en podiumpresentatie. Immers, zingen op de Halve Finale is meer dan zingen alleen: de nodige pasjes moeten worden ingeoefend! En geloof mij, pasjes inoefenen met een bende jongeren is geen sinecure. Ook hier geldt dat sommigen het sneller onder de knie hebben dan anderen. (Ik bijvoorbeeld, ben een ware ramp. Salsapasjes, met de heupen bewegen en dan nog zingen… Miserie. Maar de aanhouder wint!) Gelukkig, dankzij ieders inzet en de prachtige choreografie die Tina Van Roy voor ons ineen had gestoken – ik ken haar verder niet, maar ze is een kei in wat ze doet, dat weet ik wel – werd ons programma letterlijk in beweging gezet. En geloof me: het resultaat mag gezien worden!”

Tot op de halve finale!

Bookmark and Share

Add your comment »