De juryvoorzitter aan het woord

door op 19 april 2011 -

The week after… Koor van het Jaar 2010-2011

Het zit er weer op en het is heel mooi geweest. Als je als jurylid of –voorzitter met een goed gevoel het strijdperk kan verlaten, dan kan je spreken van een geslaagde editie. Het was zeer moeilijk om tot een uiteindelijke winnaar te komen. Niet omdat er geen winnaar mocht zijn, maar omdat er zoveel kandidaat-winnaars waren. Er viel van elk koor wel iets goeds en iets minder goeds te zeggen en er was er geen een dat er met kop en schouder boven uitstak; de niveaus waren vergelijkbaar. Heel moeilijk dus voor de jury maar extra spannend voor deelnemers en publiek.

De uiteindelijke keuze viel op Clari Cantus en ik denk dat vriend en vijand zich wel wist te vinden in die winnaar. Kwaliteit, vocale techniek en een goede muzikaliteit typeren dit uitstekende koor onder leiding van een frisse dirigent. De kracht van Koor van het Jaar zit natuurlijk niet alleen in de aanwezigheid van de media – al mogen we het belang van de maatschappelijke aandacht niet onderschatten. Een volledig uitverkochte zaal sprak boekdelen. Maar de weg die een koor aflegt van de auditie tot de halve of uiteindelijke finale, kan van grote betekenis zijn, op alle vlakken. Koor&Stem biedt daarbij elk koor actief hulp en bijstand door middel van verscheidene vormen van dienstverlening; enkele koren grijpen die kans dan ook gretig. Vooral bij Villanella was de opgang opmerkelijk. Dit jeugdkoor heeft binnen de tijdspanne van een half jaar een enorme vooruitgang geboekt. Présence en publieksgerichtheid zijn gegroeid, maar ook de toonvastheid en jeugdige koorklank zijn verstevigd. De Prijs Koor&Stem, door de jury unaniem toegekend, was uiteraard verdiend. Een steviger repertoire, wars van emo-composities, is de volgende stap; we hopen nog veel goeds van dit frisse ensemble te horen.

In de finale arena presenteerden zich vijf jeugdkoren en – jammer genoeg – maar één volwassenenkoor. Het is natuurlijk niet gemakkelijk om met (meestal niet de meest jonge) stemmen een mooie koorklank te bereiken én de koorstemvorming niet uit het oog te verliezen. 4-Tune was de uitzondering op de regel. Een rijpe koorklank en een groot en goed potentieel aan koorzangers. Fijn dat er aandacht werd gegeven aan muziek uit de barok, niet gemakkelijk en met veel risico. Bij het repertoire van de jeugdkoren lag het zwaartepunt elders: veel hedendaagse, al dan niet Vlaamse, composities met aandacht voor volksliederen, popsongs en het internationale repertoire. Waelrant bracht het meest verscheiden programma maar miste overtuiging. Cantilene en Rondinella zochten hun heil in een uitsluitend hedendaags internationaal programma wat hun duidelijk het best afging.

Jammer dat de prijsuitreiking wat slordig verliep: verwarring te wijten aan het feit dat de titel Laureaat Volwassenenkoor niet werd toegekend. Er had wel wat meer gecommuniceerd mogen worden met de koren en het publiek. Zo werd niet verteld dat de uitreiking van de diploma’s Finalist Koor van het Jaar volkomen willekeurig gebeurde zodat velen verkeerdelijk dachten dat er van de laatste naar de eerste werd gelauwerd.

Graag zou ik bij de volgende editie de kinderkoren willen weerzien. Hun gloriemoment aan het begin van de avond was heel fijn, en mooi geleid door An Meeusen. Maar toch liever een ‘echte’ deelname met fijn en goed repertoire voor kinderen.

// KURT BIKKEMBERGS, JURYVOORZITTER KOOR VAN HET JAAR 2010-2011

Bookmark and Share

Add your comment »